Fenomen kryminałów Agathy Christie

12 stycznia mija czterdzieści jeden lat od śmierci Agathy Christie, najsłynniejszej pisarki kryminałów wszech czasów. Mimo upływu lat, jej powieści cieszą się niesłabnącą popularnością. Do tej pory sprzedano ponad dwa miliardy książek przetłumaczonych na ponad pięćdziesiąt języków. Rozwiązywanie skomplikowanych zagadek detektywistycznych to nie tylko wyzwanie dla szarych komórek, ale także świetna alternatywa na spędzanie zimowych wieczorów.

Agatha Christie urodziła się w Torquay na południu Anglii, gdzie obecnie znajduje się muzeum poświęcone jej twórczości. Prowadziła bardzo interesujące życie, uwielbiała podróżować ze swoim drugim mężem, archeologiem Maxem Mallowanem. Wspólnie zwiedzali najróżniejsze zakątki świata, lecz szczególnie interesowały ich wykopaliska m. in. w Syrii i Iraku. Zamiłowanie do podróży sprawiło, że akcja kilku powieści toczy się na Bliskim Wschodzie, w Indiach, a nawet w pociągu Orient Expressu. Podczas I i II wojny światowej Brytyjka podjęła pracę w aptece, dzięki czemu zdobyła wiedzę z zakresu chemii, którą także wykorzystała w literaturze - trucizny stały się częstym narzędziem zbrodni wykreowanych przez nią bohaterów. Christie bardzo aktywnie działała w sferze zawodowej, napisała kilkadziesiąt powieści i sztuk teatralnych, choć jej debiut literacki miał miejsce stosunkowo późno, bo Tajemniczą historię w Styles wydała w wieku 30 lat.

Pisarka była mistrzynią w tworzeniu barwnych, oryginalnych postaci. Sławę nie mniejszą od samej Christie zdobył Herkules Poirot, obdarzony wielkim umysłem belgijski detektyw, dla którego żadne morderstwo nie pozostało niewyjaśnione. Bohater z pozoru nie wyróżnia się niczym szczególnym: posiada niski wzrost i jajowatą głowę, a jego znakiem rozpoznawczym stały się charakterystyczne wąsy. Jego przesadna dbałość o ubiór i zachowanie porządku przybierały znamiona obsesji, a niezwykły zmysł obserwacji czynił go bardzo wrażliwym na szczegóły tak istotne w pracy detektywa. Poirot zwykł mawiać Ja zawsze mam rację… i oczywiście zawsze ją miał. Powierzano mu najtrudniejsze, najbardziej skomplikowane sprawy, które wydawałoby się, są niemożliwe do rozwiązania. W jego rozumowaniu nie istniało pojęcie zbrodni doskonałej, analizował zachowania morderców na podstawie psychologii, stąd w opowiadaniu Zniknięcie pana Davenheima skutecznie odkrył prawdę, nie wychodząc z domu. Detektyw to z pewnością postać nietuzinkowa, zachwycał bystrością i inteligencją, ale także irytował ogromnym mniemaniem o sobie.

Godną uznania konkurentką słynnego Belga była Jane Marple, starsza pani, która z pasją rozwiązywała kryminalne zagadki. Podobnie jak Poirot, nigdy nie weszła w związek małżeński, a za jej niepozornym wyglądem krył się geniusz, który zdradzały jedynie przenikliwe oczy. Pannę Marple cechowało ogromne wścibstwo i dziwaczne przyzwyczajenia, co nie budziło podejrzeń u potencjalnych morderców, którzy traktowali ją jak nieszkodliwą staruszkę. Pogrążona w rozmyślaniach, detektyw-amator, posługiwała się chłodną logiką, a ponura atmosfera morderstw nie przeszkadzała jej w robieniu na drutach nowego szalika nawet w najbardziej absurdalnych sytuacjach. Miała zdolność odczytywania ludzkich emocji i ich prawdziwych intencji, zawsze wskazywała na prozaiczność zbrodni, której przyczynami zazwyczaj okazywały się pieniądze lub nieszczęśliwa miłość.

Książki Agathy Christie zostały wielokrotnie zekranizowane, dzięki czemu z jej twórczością mają okazję zapoznać się również osoby preferujące oglądanie filmów. Warto dodać, że powieści kryminalne sławnej Brytyjki w niczym nie przypominają opasłych tomów zalegających na bibliotecznych półkach, więc korzystniej najpierw je przeczytać, by posiadać pełniejszy obraz wydarzeń. Na podstawie losów belgijskiego detektywa powstał serial Poirot z lat 1989-2013, zaś w główną rolę z powodzeniem wcielił się David Suchet. Z kolei seria Agatha Christie: Panna Marple obejmuje 23 odcinki, a tytułową starszą panią kolejno zagrały Geraldine McEwan i Julia McKenzie.

 

Jagoda Sobolewska, kl. 3C

 

Źródło zdjęcia:

https://pixabay.com/pl/detektyw-ludzie-poirot-cz%C5%82owiek-161195/