Praca została wyróżniona w konkursie zorganizowanym z okazji
Międzynarodowego Dnia Szczęścia 2026
„Co mnie uszczęśliwia i dlaczego jest to książka?”

Nastoletnie lata mojego życia to czas pełen przemian, nowych doświadczeń i emocji, których wcześniej nawet się nie spodziewałam. To okres, w którym uczę się patrzeć na świat, na innych ludzi i na samą siebie w zupełnie nowy sposób. Codzienność bywa przytłaczająca, a myśli i uczucia często wymykają się spod kontroli, pozostawiając mnie samą z własnymi refleksjami i pytaniami, na które nie zawsze potrafię odpowiedzieć. Czasem trudno odnaleźć w tym chaosie poczucie spokoju czy zrozumienie dla samej siebie.

W takich momentach sięgam po książki. Czytanie pozwala mi oderwać się od natłoku myśli i przenieść do świata bohaterów, którzy często przeżywają podobne emocje do moich. Ich historie stają się moją chwilową ucieczką, ale też przewodnikiem – pokazują, jak mierzyć się z trudnościami, jak radzić sobie z własnymi lękami i jak zrozumieć uczucia, które czasem wydają się nie do ogarnięcia.

W bohaterach odnajduję cząstkę siebie. Obserwuję ich decyzje, zmagania i emocje, które przypominają moje własne. Dzięki temu mogę spojrzeć na moje życie z innej perspektywy, zrozumieć siebie głębiej i uporządkować własne refleksje. Często w ich losach znajduję odpowiedzi na pytania, które na co dzień wydają się nieosiągalne, a czasem znajduję w nich pocieszenie i nadzieję, że trudne chwile kiedyś miną.

Czytanie daje mi spokój i poczucie, że nie jestem sama ze swoimi uczuciami. Każda historia, którą poznaję, uczy mnie czegoś nowego o świecie i o ludziach. Uczy cierpliwości, wrażliwości i odwagi, by mierzyć się z tym, co trudne i doceniać to, co dobre. Dlatego właśnie książki mnie uszczęśliwiają – dają mi wytchnienie, pomagają zrozumieć siebie i świat wokół mnie. Dzięki nim czuję, że nawet w najtrudniejszych chwilach można odnaleźć spokój, nadzieję i siłę do życia pełniejszego i piękniejszego.

Zuzanna Rzymczyk, kl. 3F