"Rzeczy, których nie wyrzuciłem" Marcina Wichy

- Co z tym wszystkim zrobisz?
Wiele osób stawia to pytanie. Nie znikniemy bez śladu. A nawet jak znikniemy, to zostaną nasze rzeczy, zakurzone barykady.

Są trzy typy ludzi. Pierwszy dzierży książkę w dłoni raz do roku, drugi książkę szanuje, trzeci personalizuje – zgniata, zagina, znaczy i zakreśla. Zakryjcie oczka Wy, którzy tak skrzętnie pilnujecie nieskazitelności każdej stronicy. Odwróćcie wzrok, bo porażą was złamane grzbiety, pachnące nowością origami z najciekawszych fragmentów, grube warstwy ołowiu pod zdaniami zbudowanymi zbyt zgrabnie, by przeczytać je raz na zawsze. Jeśli jednak potraficie przymknąć swoje pedantyczne oko – chodźcie, pokażę wam książki dobre i zniszczone, byle jakie i jak nowe, a potem powiem o tych, które pożyczyłam, by później z żalem oddać nienaruszone. Jak Rzeczy, których nie wyrzuciłem Marcina Wichy, bo tym w skali zagiętych rogów daję mocne cztery.

Czytaj więcej: "Rzeczy, których nie wyrzuciłem" Marcina Wichy

ŚWIĘTA®

Kiedy 1 listopada już dawno zostawiliście za plecami, ale w mieście znów robią się olbrzymie korki, świat za oknem powoli zaczyna przypominać dziewiąty krąg piekła, wychodząc na klatkę schodową, czujecie nachalnie wdzierający się do nozdrzy zapach mandarynek, a w telewizji wesoły grubas w czerwonej czapce namawia was do wzięcia kredytu, to wiadomo, że rozpoczął się już magiczny czas oczekiwania na przesilenie zim… Święta Bożego Narodzenia.

25 grudnia został ustanowiony świętem narodzin biblijnego Jezusa, zastępując w starożytnym Rzymie dzień urodzin Mitry – irańskiego boga wojny, a w państwie Mieszka I - święto zimowego przesilenia. Z czasem do polskiej tradycji zaczęły przenikać zwyczaje zaczerpnięte z innych krajów (np. pochodzący z Niemiec zwyczaj ozdabiania iglastych drzewek), a w wyniku ciągle trwającej globalizacji Święta zupełnie zmieniły swoją dotychczasową formę.

Czytaj więcej: ŚWIĘTA®

Paryż jakiego nie znacie!

Pod koniec września bieżącego roku dwie humanistyczne klasy z naszego liceum wzięły udział w wycieczce do samego serca Francji – Paryża. To miasto, uchodzące za jedno z najpiękniejszych pod względem architektury, jest ważnym ośrodkiem światowej kultury i sztuki.

Wspominając niedawny pobyt w tym mieście, chciałabym ponownie móc przespacerować się wąskimi uliczkami, wypić filiżankę kawy w jednej z przytulnych kawiarenek i zjeść croissanta.

Każde miejsce, jakie odwiedziliśmy, miało swoją niepowtarzalną atmosferę. Podczas zwiedzania Pałacu Wersalskiego, uznawanego za wzorzec doskonałej budowli, przeszliśmy przez najpiękniejszą jego część – Salę Lustrzaną, ukazującą przepych dawnych władców Francji. Mieliśmy również okazję na własne oczy obejrzeć słynną Monę Lisę Leonarda da Vinci i posąg Wenus z Milo znajdujący się w Luwrze – jednym z największych muzeów świata.

Czytaj więcej: Paryż jakiego nie znacie!

Proza poranka

Mijasz ją codziennie. Gdy dźwiga ciężką siatkę, wchodząc po schodach na czwarte piętro. Gdy jedzie autobusem do pracy i nerwowo stuka palcem wskazującym o szybę, zastanawiając się, co ugotować na obiad. Gdy posyła ci niezrozumiałe spojrzenie, jakby chciała coś powiedzieć, lecz tak naprawdę nie może znaleźć słów.

Matka. Własna. Cudza. Nietrudno dostrzec ten jednoczący pierwiastek macierzyństwa, który scala wszystkie kobiety naznaczone piętnem wiecznej miłości do swoich dzieci. W ich spojrzeniu, sposobie poruszania się, gestach można wyczytać jak z otwartej księgi, że jest na świecie ktoś, za kogo oddałyby życie.

Czytaj więcej: Proza poranka

Stulecie niepodległości w naszej szkole

Polsko, kolejnych szczęśliwych stu lat życzy „starsza siostra”!

11 listopada 1918 r. to symboliczna data, która stała się dla Polski dniem upamiętniającym odzyskanie upragnionej niepodległości. Nasza szkoła, która dla odrodzonego państwa jest jakby „starszą siostrą” (wszak w tym roku kończy już 112 lat!), nie mogła przejść obojętnie obok tak ważnej daty.

W ramach świętowania 100-lecia wybicia się na niezależność, nasze liceum włączyło się m. in. w ogólnopolskie akcje. Już na początku listopada wielu uczniów naszej szkoły zapalało znicze w całym regionie na mogiłach żołnierzy oraz przy pomnikach upamiętniających patriotyczną walkę o wolność kraju. Włączyliśmy się również w akcję „100 pozdrowień na stulecie niepodległości”. Uczniowie wysłali kolorowe karty do stu szkół w Polsce. Adresaci nie pozostali dłużni i przysłali nam również ogromną liczbę pocztówek z serdecznymi życzeniami i zaproszeniami do różnych części naszego kraju. Wystawę wszystkich przysłanych widokówek można wciąż oglądać na półpiętrze szkoły przy popiersiu płk. Czachowskiego.

Czytaj więcej: Stulecie niepodległości w naszej szkole

Nagroda Radia ZET im. Andrzeja Woyciechowskiego

Zbudowałem taką definicję, którą stosuję na własny użytek.
Dziennikarstwo to umiejętność, a może bardziej
sztuka zdejmowania masek.

Autorem przytoczonych słów jest Andrzej Woyciechowski – dziennikarz, publicysta, założyciel Radia ZET, autorytet dla wielu reporterów. Prowadził wywiady polityczne ,,Gość Radia ZET" oraz pierwszy polski talk-show ,,Na każdy temat” w Polsacie. Laureat Wiktora w 1994 r. i laureat Nagrody Kisiela w 1995. W 10. rocznicę jego śmierci (2005 r.) Nagrodę im. Woyciechowskiego przyznano po raz pierwszy, w celu uhonorowania dziennikarzy, którzy docierają do prawdy, łamią stereotypy i nie boją się ryzykować.

Czytaj więcej: Nagroda Radia ZET im. Andrzeja Woyciechowskiego

"W jego oczach" - recenzja filmu

Ostatnio obejrzałam wraz z moją klasą film ,,W jego oczach”. Reżyserem tego filmu jest Daniel Ribeiro. Powstał on w Brazylii, gdzie często poruszane są tematy dotyczące osób LGBT.

Niewidomy chłopak – Leonardo, mieszka z rodzicami w Sao Paulo. Jego przyjaciółką jest Giovana. Uczą się razem w jednej szkole. Wolny czas spędzają na opalaniu się, pływaniu w basenie i pogawędkach o miłości. Ona chciałaby przeżyć wakacyjny romans. On nie może się doczekać pierwszego pocałunku. Nic jednak nie wskazuje na zmiany w ich monotonnym życiu, dopóki w klasie nie pojawia się nowy chłopak – Gabriel. Pozornie rodząca się przyjaźń zamieni się w coś jeszcze piękniejszego.

Czytaj więcej: "W jego oczach" - recenzja filmu

"Nie dostaliśmy Polski za darmo" - klasy Ie i IIe w teatrze

Dnia 28 listopada 2018 roku uczniowie klasy Ie i IIe wraz z nauczycielkami, p. Anną Kołodziejską, p. Joanną Woźniak oraz p. Katarzyną Wesołowską, wybrali się na spektakl pod tytułem „Nie dostaliśmy Polski za darmo”, którego premierę można było zobaczyć 9 listopada br. Przedstawienie odbyło się w Ośrodku Kultury i Sztuki „Resursa Obywatelska” w Radomiu. Występowali w nim młodzi aktorzy z Teatru Poszukiwań. Reżyserem oraz twórcą scenariusza jest wieloletni i doświadczony aktor p. Włodzimierz Mancewicz, któremu pomagała p. Katarzyna Sasal. Jak mówi sam reżyser, prace nad spektaklem trwały blisko rok.

Czytaj więcej: "Nie dostaliśmy Polski za darmo" - klasy Ie i IIe w teatrze

Rysunek satyryczny

 

Aleksandra Bardziak, kl. 3C